W kulturze polskiej suknia ślubna to nie tylko kreacja zakładana na jeden raz. To również symbol szczęścia i czystości panny młodej. Z tego powodu biały kolor sukni wydaje się być logiczny. Nie był on jednak zawsze kolorem sukni panny młodej. Barwy kreacji często zależały od historycznego i kulturowego kodu...

Suknie były ważnym elementem stroju ślubnego już w średniowieczu. Ich zadaniem było podkreślenie statusu społecznego i rangi w hierarchii społecznej panny młodej. Małżeństwa wówczas nie były złączeniem się dwojga bliskich sobie ludzi, a jedynie polityczno-ekonomicznymi umowami między dwoma rodzinami. Rolą kobiety było służenie mężowi i macierzyństwo. Dlatego też liczyła się jej atrakcyjność fizyczna, status materialny i płodność.

Najbardziej zamożne dziewczyny, których rodziców było stać na drogie, zagraniczne sukna, wyglądały jak rajskie ptaki. Sama kreacja wręcz uginała się pod ciężarem ozdób wykonanych z drogich metali lub kamieni. Chodziło o podkreślenie bogactwa i znaczenia rodziny niewiasty. Suknie bogatych panien zwykle wykonywano z welwetu, futer i jedwabiu. Pan młody czuł się tak, jakby brał ślub z małym skarbcem, a nie z zamożną dziewczyną. Często do wyrobu jednej sukni zatrudniano wielu rzemieślników: krawców, hafciarek i złotników. Suknia ślubna była tak droga, że często stanowiła znaczącą część posagu panny młodej. Forma jej odzwierciedlała tendencje aktualnie panujące w modzie, ale przez długi okres czasu nie obowiązywał żaden konkretny kolor.

Białego koloru suknie ślubne pojawiły się we Francji w połowie XIX w. Jako jedna z pierwszych białą suknię wybrała Maria I Stuart, która poślubiła Franciszka II Walezjusza. Jej wybór był początkowo traktowany jako zła wróżba, ponieważ miał on oficjalne znaczenie żałobne, jednak szybko stał się symbolem czystości i radości z powodu ślubu dwojga młodych ludzi. Kolor ten stał się bardziej popularny po zaślubinach Wiktorii Hanowerskiej z księciem Albertem w 1840 r. Dzięki fotografii ślubnej, która obiegła świat, kreacja ta stała się inspiracją dla dalszych pokoleń.

Równie popularnym kolorem jest czerwony, który jednak w kulturze europejskiej kojarzony jest z erotyką. Za to w Azji uznawany jest za kolor powodzenia.

Pod względem wyboru koloru sukni ślubnej Polacy są narodem konserwatywnym. Panują kolory biały i kremowy, mające znaczenie religijne.

w krajach zachodnich, panny młode zazwyczaj wybierają białe suknie lub w trakcie trwania ceremonii zmieniają strój z białego w czerwony lub złoty.

W północnej części Indii tradycyjnym kolorem sukien ślubnych jest kolor czerwony, symbolizujący pomyślność. Używa się tam również koloru zielonego, który oznacza płodność.

Na południu Indii tradycyjnym strojem weselnym panny młodej jest biała albo kremowa sari.